Ο κ. Παπαδήμος θα κρίνει το μείζον πρόβλημα της ΕΚΤ…

Παρασκευή, 27 Iανoυαρίου 2012

 

Της Ζέζας Ζήκου

Επειτα από δύο χρόνια ανελέητων λαθών πάνω από τον ελληνικό «Tιτανικό», η Γερμανία προσπαθεί να διασώσει την ευρωπαϊκή αγορά κρατικού χρέους που βρίσκεται σε επικίνδυνη ζώνη. Στην Πορτογαλία το κόστος δανεισμού ακροβατεί σε μη βιώσιμα επίπεδα, ενώ παραπαίουν η Ιταλία και η Ισπανία που θα αναγκαστούν να δανειστούν συνολικά 590 δισ. ευρώ φέτος. Ομως, οι δύο πρωταγωνιστές που ελέγχουν τα χρήματα των ελληνικών δανειακών συμβάσεων -του διαβόητου πρώτου Μνημονίου και του δεύτερου που ετοιμάζεται- δηλαδή η Γερμανία και το ΔΝΤ απαιτούν να μειωθεί το ελληνικό χρέος όσο το δυνατόν περισσότερο. Εχουν αρχίσει ήδη και αντιλαμβάνονται ότι το PSI δεν θα καταστήσει βιώσιμο το ελληνικό χρέος και αναζητούν άλλες λύσεις. Οι δηλώσεις που έκανε χθες ο Ολι Ρεν ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί περισσότερα κεφάλαια, αφήνουν να εννοηθεί ότι πρέπει να ληφθούν νέες αποφάσεις.

Ενα σημαντικό θέμα που δεν έχει απαντηθεί είναι τι θα γίνουν τα ομόλογα ύψους 55 δισ. που κατέχει η ΕΚΤ, έχει ήδη επισημάνει η Μιράντα Ξαφά. Στη σπουδαία -όπως όλες- ανάλυσή της («Καθημερινή» 22-1-2012) προειδοποιεί ότι «σε περίπτωση ενεργοποίησης της ρήτρας συλλογικής δράσης που ενδέχεται να περιληφθεί στα υπάρχοντα ομόλογα, θα πρέπει και η ΕΚΤ να συμμετάσχει στο «κούρεμα». Στην περίπτωση αυτή η ΕΚΤ θα χρειαστεί επανακεφαλαιοποίηση, δεδομένου ότι έχει αγοράσει τα ομόλογα αυτά από τη δευτερογενή αγορά το 2010 σε τιμές υψηλότερες από το 50% της ονομαστικής αξίας τους. Σε περίπτωση που η ΕΚΤ εξαιρεθεί από το «κούρεμα», είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι ιδιώτες ομολογιούχοι θα προσφύγουν στα δικαστήρια, αμφισβητώντας το δικαίωμα αυξημένης εξασφάλισης της ΕΚΤ έναντι των απαιτήσεων των ιδιωτών. Μία λύση που έχει προταθεί από ανεξάρτητους αναλυτές είναι η ΕΚΤ να πουλήσει τα ελληνικά ομόλογα που κατέχει στην τιμή κτήσης είτε στον μηχανισμό στήριξης EFSF, είτε στην ελληνική κυβέρνηση με χρηματοδότηση από το EFSF. Μία τέτοια κίνηση θα εξασφάλιζε την κεφαλαιακή επάρκεια της ΕΚΤ, ενώ ταυτόχρονα θα ενίσχυε τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους».

«Τυχόν αποτυχία των διαπραγματεύσεων για το PSI, που αποτελεί προϋπόθεση για την έγκριση του δεύτερου πακέτου στήριξης της ελληνικής οικονομίας ύψους 130 δισ., θα οδηγούσε σε άτακτη χρεοκοπία και στάση πληρωμών στις 20 Μαρτίου, που λήγει ένα ομόλογο ύψους 14,4 δισ. Οι χώρες της Ευρωζώνης έχουν κάθε λόγο να αποτρέψουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο, που θα δημιουργούσε την εντύπωση ότι είναι ανίκανες να διαχειριστούν την κρίση, με αρνητικό αντίκτυπο σε ολόκληρη την Ευρωζώνη» επισημαίνει η Μιράντα Ξαφά.

Προφανώς στόχος είναι οι λεγόμενοι «τσαμπατζήδες», οι κερδοσκόποι δηλαδή που δήλωσαν πως δεν συμφωνούν με το «κούρεμα», και που στοιχηματίζουν ότι μόλις η Ελλάδα πάρει τα χρήματα της δόσης του Μαρτίου, θα ξοφληθούν στην πλήρη αξία των ομολόγων που κατέχουν. Το «όπλο» λέγεται Collective Action Clauses (CAC’s), δηλαδή οι ρήτρες σύμφωνα με τις οποίες εάν μια ορισμένη πλειοψηφία των ομολογιούχων αποδεχθεί το PSI, τότε οφείλει να ακολουθήσει και να το αποδεχθεί και η μειοψηφία. Πρόκειται για ρήτρες που θα επιβάλουν το «κούρεμα» σε όλους τους ομολογιούχους, εφόσον έχουν συμφωνήσει ένα ποσοστό αυτών (για παράδειγμα το 75%).

Είναι γνωστό ότι τα hedge funds πολλές φορές χρησιμοποιούν κάθε μέσο, προκειμένου να βγάλουν κέρδη. Ηδη, απειλούν με μια νέα ιδέα: Να μηνύσουν την Ελλάδα στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, έτσι ώστε να την αναγκάσουν να εξοφλήσει τα ομόλογά της. Η λογική πίσω από την ιδέα αυτή είναι ότι η χώρα παραβίασε τα δικαιώματα των ομολογιούχων, αν και κάτι τέτοιο θα απαιτήσει χρόνια δικαστική διαμάχη, και μάλιστα χωρίς καμιά εγγύηση επιτυχίας. Η ιδέα προέκυψε όταν μαθεύτηκε ότι η Ελλάδα σκοπεύει να πιέσει νομοθετικά τους ιδιώτες κατόχους ομολόγων να υποστούν απώλειες, εξαιρώντας όμως την ΕΚΤ που κατέχει 55 δισ. ευρώ σε κρατικά της ομόλογα. Σύμφωνα με νομικούς, οι επενδυτές μπορεί να έχουν κάποιο δίκιο επειδή αν η Ελλάδα αλλάξει τους όρους, θα παραβιαστούν τα περιουσιακά τους δικαιώματα, που στην Ευρώπη θεωρούνται και ανθρώπινα δικαιώματα.

Αν η Ελλάδα προχωρήσει νομοθετικά στο παραπάνω μέτρο, οι επενδυτές αυτοί, που αγόρασαν τα ομόλογα με τιμές 40 σεντς στο δολάριο, θα υποστούν χασούρα. Γι’ αυτό και σκέφτονται να προσφύγουν στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ισχυριζόμενοι ότι θίγονται τα περιουσιακά και ανθρώπινα δικαιώματά τους. Εχοντας στη διάθεσή τους αρκετά χρήματα, υπάρχουν κάποια funds που μπορούν να εμπλακούν σε μια τέτοιου είδους μακροχρόνια δικαστική διαμάχη με την Ελλάδα. Υπάρχουν άλλωστε κάποιες ανάλογες περιπτώσεις στη Λατινική Αμερική, όπου κέρδισαν.

 

πηγή : http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_27/01/2012_1297451

Advertisements

About this entry