Εμφύλιος στη Συρία

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ “Π” ΣΤΙΣ 01-03-12

 

Οι εκκλήσεις προς τον Σύρο πρόεδρο Μπασάρ Ελ Άσαντ να συμφωνήσει σε άμεση κατάπαυση του πυρός για να ανακουφιστούν οι πολιορκημένοι και βομβαρδιζόμενοι πολίτες της χώρας του πέφτουν στο κενό, αφού το καθεστώς της Δαμασκού είναι αποφασισμένο να ολοκληρώσει τη βίαιη καταστολή της λαϊκής εξέγερσης!

Όμως, εξίσου αποφασισμένοι φαίνεται ότι είναι οι αντίπαλοί του, οι οποίοι αυξάνονται και συντονίζουν τις ενέργειές τους για να βοηθήσουν αποτελεσματικά τους εξεγερμένους πρώτα να αντισταθούν και ύστερα να ανακόψουν την κρατική βαρβαρότητα που εξαπολύει το οικογενειακό καθεστώς της Συρίας.

«Οι φίλοι του συριακού λαού», που πραγματοποίησαν την πρώτη σύνοδό τους στην Τύνιδα, προσπάθησαν να εξασφαλίσουν πρόσβαση στις πολιορκημένες πόλεις, χωρίς να προκρίνουν την υιοθέτηση μιας στρατιωτικής επιχείρησης. Ταυτόχρονα άφησαν ανοιχτό το ζήτημα της αναγνώρισης ενός μόνο εκπροσώπου του συριακού λαού, χαρακτηρίζοντας το Συριακό Εθνικό Συμβούλιο, την οργάνωση δηλαδή που συσπειρώνει αρκετές πολιτικές και άλλες ομάδες, ως «έναν νόμιμο εκπρόσωπο», αλλά όχι το μοναδικό.

 

Ακραίες επιλογές

Ωστόσο η τοποθέτηση της Αμερικανίδας υπουργού Εξωτερικών ότι «οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης γίνονται ολοένα και πιο ικανές» δεν αφήνει περιθώρια παρανόησης. Οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η Γαλλία, αλλά και ορισμένες αραβικές χώρες – Σαουδική Αραβία, Κατάρ και Εμιράτα – κάνουν ό,τι μπορούν για να ενισχύσουν οικονομικά αλλά και στρατιωτικά, όχι όμως άμεσα και φανερά, τη συριακή αντιπολίτευση και κυρίως τις τάξεις του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, ο οποίος αυξάνει τις δυνάμεις του από τους στρατιώτες που εγκαταλείπουν τις μονάδες τους και προσχωρούν σε αυτόν.

Άλλωστε το αίτημα για άμεση κατάπαυση του πυρός δεν αποβλέπει μόνο στο να βοηθηθούν οι κάτοικοι των πολιορκημένων πόλεων, αλλά και στο να μπορέσουν να εξοπλιστούν και να οργανωθούν οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Επισήμως τόσο οι μεγάλες δυτικές χώρες όσο και οι αραβικές τονίζουν ότι δεν θα υιοθετήσουν την άμεση στρατιωτική επέμβαση, αν δεν υπάρξει πλήρης κάλυψη από τα Ηνωμένα Έθνη.

Η πραγματικότητα όμως φαίνεται ότι οδηγεί και τις δύο πλευρές σε πιο ακραίες επιλογές.

– Το καθεστώς του Άσαντ ελπίζει ότι με τη βοήθεια, κυρίως, του Ιράν, αλλά και της Ρωσίας και της Κίνας, θα μπορέσει να καταστείλει τη λαϊκή εξέγερση…

– Από την άλλη, η κατάσταση των πολιορκημένων πόλεων παίρνει δραματικές διαστάσεις και ίσως να υποχρεώσει ακόμη και το καθεστώς της Δαμασκού να αποδεχθεί την ανθρωπιστική βοήθεια. Κάτι τέτοιο αναμφίβολα θα βοηθήσει τους εξεγερμένους να ανασάνουν και να αντεπιτεθούν…

Το συριακό καθεστώς είναι αδίστακτο και αυτό φάνηκε και από το γεγονός ότι προχώρησε σε δημοψήφισμα – μαϊμού, ενώ ταυτόχρονα εξοντώνει ακόμη και τους ξένους δημοσιογράφους που έχουν μπει κρυφά στη χώρα για να καλύψουν τις συγκρούσεις και την πολιορκία κατοικημένων περιοχών. Από την άλλη, όμως, δεν πρέπει να παραβλέπει κανείς ότι και οι δυνάμεις που ενισχύουν τους εξεγερμένους αξιοποιούν τη γνήσια αυτή λαϊκή εξέγερση για να πετύχουν τους δικούς τους στόχους, που είναι η ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ, το οποίο λειτουργεί ως πληρεξούσιος της Τεχεράνης!

 

Ζοφερή προοπτική

Η διαφαινόμενη ζοφερή προοπτική ενός παρατεταμένου εμφυλίου πολέμου δεν φαίνεται, ωστόσο, να αποτρέπει τους αποφασισμένους και στις δύο πλευρές της σύγκρουσης να φτάσουν μέχρι το τέλος. Για την ώρα το καθεστώς, με τη συντριπτική υπεροπλία του, μπορεί να αντέξει ακόμη για ικανό διάστημα, ενώ η αντιπολίτευση δεν έχει προσφέρει ακόμη ένα κοινά αποδεκτό πρόγραμμα για τη μετά Άσαντ Συρία και κυρίως δεν έχει προσελκύσει στις γραμμές της εκπροσώπους των εθνικών και θρησκευτικών ομάδων που εξακολουθούν να υποστηρίζουν το καθεστώς…

 

πηγή : http://topontiki.gr/article/31216

Advertisements

About this entry